Over Alle Tours Hele Dag ToursSafaritoursHalve Dag ToursVanuit Port Elizabeth Routebeschrijving Openingstijden & Prijzen Gidsen
Tours Vinden 
Zeventig kilometer ten noordoosten van Gqeberha, in de Oost-Kaap van Zuid-Afrika, beschermt het Addo Elephant National Park meer dan 600 olifanten — afstammelingen van slechts 11 overlevenden — op 1.640 km² malariavrij Big Five-gebied.
Het Addo Elephant National Park is een SANParks-reservaat in de Oost-Kaap van Zuid-Afrika, 72 km ten noordoosten van Gqeberha, en herbergt meer dan 600 olifanten — elk van hen afstammelingen van de 11 dieren die nog leefden toen het park in 1931 werd uitgeroepen. Die ommekeer is de reden dat het park bestaat in de publieke verbeelding. Het is bovendien volledig malariavrij, wat de reden is waarom gezinnen en eerstejaars-safarigangers het verkiezen boven Kruger.
Het park beslaat ongeveer 1.640 km², waarmee het het derde grootste van Zuid-Afrika is, en loopt van het Karoo-binnenland tot aan de Indische Oceaan. Grofweg vijf biomen vallen binnen de grens: droog gebied rond de Darlington-dam, de Zuurberg-bergen, de dichte spekboom-valleybushveld van de Sundays River-vallei, het kustduinengebied van Alexandria en een marien beschermd gebied rond St Croix en Bird Islands. Dat mariene deel is de reden dat Addo de 'Big 7' promoot — de klassieke Big Five plus witte haaien en, in het seizoen, Zuidelijke noordkapers. Heel weinig parken ter wereld beheren olifanten en witte haaien binnen één systeem.
Het grootste deel van de gamed Sightseeing gebeurt in het zuidelijke binnengebied, waar de wegen en waterpoelen zich concentreren. Hapoor Dam is de betrouwbaarste plek in het park: op warme middagen verzamelen zich daar tientallen olifanten om te drinken en te badderen. Je kunt de rondes zelf rijden in een gewone sedan — de meeste zijn verhard of goed onderhouden grind — of een begeleide SANParks-safari boeken voor ongeveer R480–R550 per persoon. Reken een volledige dag voor het hoofdgebied, en twee of drie als je ook de bergen, de duinen of de kust wilt zien.
In juni 1919 werd majoor P. J. Pretorius ingehuurd om de olifanten van de Oost-Kaap neer te schieten nadat lokale boeren klaagden over gewas- en veeverliezen. In augustus 1920 had hij er ongeveer 120 gedood. Een populatie van ruwweg 130 kromp naar 16. De verontwaardiging die volgde dwong de overheid tot actie, en op 1 augustus 1931 riep zij het Addo Elephant National Park uit over 2.270 hectare valleybushveld — een lapje kleiner dan veel privéboerderijen — om de 11 nog levende olifanten te beschermen. Elke olifant in het park vandaag stamt af van die 11 dieren.
De bescherming werkte, eerst langzaam en dan beslist. De kudde groeide van 11 naar meer dan 600, en actueel parkmateriaal noemt ruim 800. Addo's olifanten zijn inmiddels zo gewend aan voertuigen dat kuddes met jongen tot op enkele meters van een geparkeerde auto grazen — precies wat bezoekers komen zien.
De uitbreiding kwam stapje voor stapje. De Zuurberg-bergen werden in het noorden toegevoegd, toen Kabouga en de Darlington-dam diep in het Karoo-binnenland, daarna de Woody Cape-sector met zijn enorme kustduinengebied, en ten slotte een marien beschermd gebied rond St Croix en Bird Islands. Elke toevoeging bracht nieuw terrein onder één grens: droog Karoo, bergachtig Zuurberg-landschap, spekboomstruwelen, kustwoud en duinen, en open oceaan. Het park beslaat nu ongeveer 1.640 km² — het derde grootste van Zuid-Afrika — en de mariene toevoeging breidde het mandaat uit van olifanten tot witte haaien.
Addo is nu SANParks' vlaggenschip-reservaat: malariavrij, Big Five, en een van de meest toegankelijke nationale parken van Afrika voor internationale bezoekers dankzij de ligging aan het oostelijke einde van de Garden Route, op een uur rijden van de luchthaven van Gqeberha. Leeuwen en luipaarden patrouilleren in het hoofdgamedeelte naast zo'n 400 Kaapse buffels en meer dan 48 bedreigde zuidwestelijke zwarte neushoorns, terwijl de vogellijst van ruim 400 soorten alle vijf biomen bestrijkt. De merkwaardigste beroemdheid van het park is de vlugge onbekende op het eerste gezicht: de vleugelloze mestkever, Circellium bacchus — een van de laatste plekken op aarde waar hij in aantallen overleeft. Bezoekers zien ze mestballen over de grindwegen rollen, en het advies bij zelfrijden is ondubbelzinnig: eromheen sturen.
Addo loopt van de Karoo tot de Indische Oceaan. In het noorden liggen de Zuurberg-bergen en de Darlington-dam in droog, semi-aried gebied. Het midden is de Sundays River-vallei, waar dichte spekboom — een vetplant waar olifanten genadeloos van grazen — de hellingen bedekt. De zuidelijke rand bereikt het duinengebied van Alexandria, ongeveer 40 km lang en vaak genoemd als een van de grootste kustduinengebieden ter wereld, alvorens af te dalen naar het mariene beschermd gebied rond St Croix en Bird Islands. Vijf van Zuid-Afrika's biomen passen binnen één grens. Weinig parken verpakken dat bereik in één kaart.
Vrijwel alle gamed Sightseeing gebeurt in het zuidelijke binnengebied, waar het wegennet en de waterpoelen geconcentreerd zijn. Hapoor Dam is zonder twijfel de beste plek: op warme middagen verzamelen zich tientallen olifanten om te drinken en af te koelen, met buffels en wrattenzwijnen aan de randen. De wegen zijn verhard of goed berijdbaar grind, prima voor een sedan, met een wettelijk gehandhaafde limiet van 40 km/u. Achter het hek leven meer dan 600 olifanten, zo'n 400 Kaapse buffels, ruim 48 zuidwestelijke zwarte neushoorns, en leeuwen en luipaarden die zich vooral in de schemering laten zien. Terug bij Main Camp brengt een ondergrondse observatiehut je op ooghoogte met dieren die 's nachts naar de verlichte waterpoel komen, terwijl leeuw, hyena en jakhals ergens in het donker roepen.
De noordelijke sectoren voelen als een ander park. Darlington en de Zuurberg zijn droger en bergachtig, thuis van aardwolf, bergzebra, gemsbok en springbok, en het beste te bereiken via een 4x4-eco-route of een dagtrip. Aan de kust doorkruist de tweedaagse Alexandria Trail het duinengebied via beboste kloven naar een wild, ongerept strand. Op zee gaan boot-gebaseerde mariene eco-tours op zoek naar de laatste twee 'Big 7'-leden van het park: witte haaien rond de eilanden en Zuidelijke noordkapers wanneer ze in het seizoen passeren. Voor vogelaars kijkt de SASOL Red Bishop Bird Hide bij Main Camp uit over een klein wetland dat wevers, bishops en andere watervogels aantrekt — de vroege ochtend is het levendigst, dus neem een verrekijker mee.
Addo's oorsprongsverhaal is het eigen verslag van de Oost-Kaap over wat er bijna misging. Boeren en olifanten botsten decennialang op elkaar, en het park begon in feite als een excuses: 2.270 hectare beschermd nadat een ingehuurde jager de kudde bijna had uitgeroeid. De citrus- en veeboerderijen die ooit de verwijdering van de olifanten eisten, liggen nog steeds naast de parkgrens, en vandaag draait de regio op olifantentoerisme. Dorpen zoals Addo, Colchester — dat zichzelf de 'Parel van de Oost-Kaap' noemt — en het historische Zuurberg Mountain Village baseren hun bezoekerseconomie allemaal op het park naast de deur.
Het park heeft zijn eigen lokale beroemdheden. De vleugelloze mestkever duikt overal op in de bezoekersinformatie; chauffeurs wordt gezegd om kevers die de grindwegen oversteken te ontlopen, en toeristen die nergens anders remmen voor een insect doen het hier wel. Het naburige Amakhala Game Reserve, een van de weinige andere plekken waar de kever overleeft, deelt hetzelfde verhaal van natuurbehoud.
Voor Zuid-Afrikanen is Addo de standaard eerste safari — malariavrij, geschikt voor een sedan en dicht genoeg bij Gqeberha dat een dagtrip bijna altijd de moeite loont. In december en januari vullen vakantieverkeer uit de schoolvakantie de rondes, en SANParks organiseert zelfs jaarlijks een week gratis toegang voor Zuid-Afrikaanse burgers (7–13 september in 2026, alleen parktoegang). Die toegankelijkheid is de echte culturele rol van het park: het is de safari die gewone Zuid-Afrikanen écht maken, niet degene waarvoor ze sparen.
Elk van Addo's 600+ olifanten stamt af van de 11 dieren die nog leefden toen het park in 1931 werd uitgeroepen. Eén ingehuurde jager bracht de kudde in de Oost-Kaap tussen juni 1919 en augustus 1920 terug van circa 130 naar 16.
De vleugelloze mestkever (Circellium bacchus) overleeft slechts in enkele Zuid-Afrikaanse reservaten, en Addo is zijn bolwerk. Hij rolt mestballen tot 50 keer zijn eigen lichaamsgewicht over de wegen van het park.
Addo's mariene beschermd gebied rond St Croix en Bird Islands voegt witte haaien en seizoensgebonden Zuidelijke noordkapers toe aan de Big Five — een van de weinige parken ter wereld die olifanten en witte haaien binnen één systeem beheren.
Van Karoo-struikland rond de Darlington-dam tot open oceaan vallen grofweg vijf van Zuid-Afrika's biomen binnen Addo's ~1.640 km² — waarmee het het derde grootste nationale park van het land is.
Het kustduinengebied van Alexandria in de Woody Cape-sector van het park strekt zich over zo'n 40 km uit en wordt vaak genoemd als een van de grootste ter wereld. De tweedaagse Alexandria Trail doorkruist het naar een wild, ongerept strand.
Een ondergrondse observatiehut bij Main Camp brengt bezoekers op ooghoogte met dieren die 's nachts naar de verlichte waterpoel komen drinken, terwijl leeuw, gevlekte hyena en jakhals in de verte roepen.
SANParks organiseert jaarlijks een week gratis toegang die de parktoegang voor Zuid-Afrikanen afschaft — de data voor 2026 zijn 7–13 september, activiteiten uitgezonderd.
Addo is bekend om zijn 600+ olifanten, die allemaal afstammen van slechts 11 overlevenden die beschermd werden toen het park in 1931 werd uitgeroepen. Het is een malariavrij Big Five-reservaat op 72 km van Gqeberha, en dankzij het mariene beschermd gebied promoot het de 'Big 7' — witte haaien en Zuidelijke noordkapers toegevoegd aan de klassieke vijf.
Ja. SANParks stelt dat geen inentingen nodig zijn voor het park omdat het in een malariavrij gebied ligt, al wordt insectenwerend middel in de zomer aanbevolen als algemene voorzorgsmaatregel. Dit is een belangrijke reden waarom het een van Zuid-Afrika's populairste familie-safaribestemmingen is.
Het park werd op 1 augustus 1931 uitgeroepen over slechts 2.270 hectare om de laatste olifanten van de Oost-Kaap te beschermen. Het volgde op publieke verontwaardiging nadat majoor P. J. Pretorius tussen juni 1919 en augustus 1920 ongeveer 120 olifanten had neergeschoten, waardoor de populatie van circa 130 naar 16 kromp — slechts 11 overleefden bij de oprichting van het park.
Leeuwen, luipaarden, neushoorns en buffels zijn er allemaal en worden regelmatig gezien, al laten roofdieren zich vooral zien bij zonsopgang, zonsondergang of tijdens nachtsafari's. Het mariene deel voegt witte haaien en seizoensgebonden Zuidelijke noordkapers toe, waarmee Addo een 'Big 7'-bestemming is. Olifanten zijn de vrijwel gegarandeerde waarneming.
Ja — zelf rijden is Addo's kenmerkende ervaring en de meeste routes zijn prima te doen in een gewone sedan, met sommige gedeeltes verhard en de rest goed berijdbaar grind. Bij de poort krijg je een wegenkaart, je moet je aan de limiet van 40 km/u houden en je mag de wegen niet verlaten. Alleen de noordelijke eco-routes en sommige afgelegen paden vereisen een 4x4.
Van 1 november 2025 tot 31 oktober 2026 is het SANParks-tarief R492 per internationale volwassene (12+) en R246 per kind (2–11). Inwoners van SADC-landen betalen R225/R112 en Zuid-Afrikaanse burgers R110/R54. De tarieven worden elk jaar op 1 november opnieuw vastgesteld en Wild Card-houders hebben gratis toegang.
Mei tot september. De droge, milde winter maakt de vegetatie ijler, concentreert dieren bij de waterpoelen en ontloopt de schoolvakantiedrukte van december–januari. Oktober tot maart is groener en beter voor vogels kijken, maar de dieren zijn rond het middaguur minder actief en de begroeiing is dichter.
De meeste bezoekers brengen een volledige dag door (8–9 uur, van poort tot poort) met zelfrijden door het hoofdgamedeelte. Reken twee tot drie dagen als je ook de Zuurberg-bergen, Kabouga, de Darlington-dam, de Woody Cape-kust of een mariene eco-tour wilt doen. Een compacte halve dagroute van 4–6 uur dekt de hoogtepunten rond Hapoor.
Het is Circellium bacchus, een grote kever die niet kan vliegen en mestballen rolt tot 50 keer zijn lichaamsgewicht. Addo is een van zijn laatste bolwerken. Zoek ze overdag op de grindwegen — het advies van het park is eromheen te rijden, er nooit overheen.
De bestuurder heeft een rijbewijs nodig, elke passagier van 18 jaar of ouder een ID of paspoort, en het voertuig een geldige kentekensticker. De regel van SANParks is 'GEEN DOCUMENTEN betekent GEEN TOEGANG'. Download en vul het registratie- en aansprakelijkheidsformulier van de poort vooraf in om het te versnellen.
Bekijk geverifieerde tours met gratis annulering en directe bevestiging.
Tours Vinden